Een goede training begint niet met inhoud. Die begint met aandacht. Bij ZINZIZ beginnen we die trainingen vaak met iets ogenschijnlijk simpels: even inchecken. “Hoe gaat het met je?” en “Hoe zit je erbij vandaag?” zijn vragen die we regelmatig aan onze deelnemers stellen. Soms werken we met afbeeldingen, soms met een korte reflectievraag of juist een andere luchtige manier. Het lijkt misschien een leuke opening, maar deze eerste minuten zijn ook van grote waarde voor het leerproces.
Deelnemers komen een training zelden blanco binnen. Er is werkdruk, er zijn mails verstuurd vlak vóór de training, files of vertraging onderweg of gesprekken die nog door het hoofd spelen. Een check-in helpt om letterlijk en figuurlijk te landen.
Door kort stil te staan bij hoe iemand erbij zit, ontstaat een overgang van doen naar leren. Het brein neemt namelijk nieuwe informatie beter op wanneer er eerst ruimte is om te schakelen en aandacht te richten. Die paar minuten aan het begin maken vaak al verschil in focus, aanwezigheid en leeropbrengst.
Een check-in is ook een moment van verbinding. Door iets te delen, hoe klein ook, leren deelnemers elkaar (nog) beter kennen. Mensen horen verschillende perspectieven en merken: ik ben niet de enige.
Dit draagt bij aan psychologische veiligheid in de groep, een belangrijke voorwaarde voor het leren tijdens een training. In een veilige groep durven mensen vragen te stellen, fouten te maken en ervaringen te delen. Hierdoor kan beweging en ontwikkeling ontstaan bij de deelnemers in de training.
Wat voor buitenstaanders voelt als “even leuk beginnen”, is voor ons een bewuste keuze. De check-in:
Juist die kleine momenten aan het begin maken vaak het verschil in hoe diep en duurzaam leren plaatsvindt. Ze zorgen ervoor dat mensen niet alleen aanwezig zijn, maar ook werkelijk meedoen.
Dat is waar leren begint.